You are here: / Sport / Potok

Potok

sport (24)
3.00 avg. rating (66% score) - 1 vote

sport (24)Rosnąc w siły i powagę, potok opuszcza skalną scenerię. Stoki doliny oddalają się teraz od niego przynajmniej z jednej strony, pną się w górę łagodniej, przechodzą miękko w kopulaste wzniesienia pokryte aż do szczytów połoniną lub lasem, w którym pierwszeństwo obejmuje jodła w towarzystwie buków i jaworów. Potok stał się teraz niewątpliwie rzeką. Skończyły się wodospady, coraz rzadziej szumią szypoty; wyraźniej zarysowuje się wklęsłość wysłanego drobniejszymi otoczakami i grubym żwirem koryta. Dno stabilizuje się, woda nad nim jest znacznie głębsza. W taki sposób kraina pstrąga przechodzi w krainę lipienia. Co właściwie zmieniło się w rzece, że ten jej etap schodzenia w dół trzeba wyodrębnić? Woda wszak toczy się tu ciągle bystro, ciągle jest wspaniale czysta i pewnie też dobrze natleniona; z zasady dość chłodna, nawet latem, nie pokrywa się lodem w okresie zimy. Pozornie więc zmiany nieznaczne, a jednak musiały sięgnąć gdzieś głęboko, w samą istotę wodnych strug, skoro np. pstrąg potokowy staje się tutaj coraz rzadszy i w końcu zanika. Przyczyna zjawiska tkwi m.in. w tym, co nazwiemy odmiennością cieplnej charakterystyki dwu sąsiednich pięter rzeki. Otóż woda w poprzedniej krainie nie podgrzewała się powyżej 16-18°C, teraz potrafi osiągać i 20°C. Różnica niewielka, a konsekwencje są zasadnicze: w temperaturze powyżej 18°C pstrąg potokowy wydatnie osłabia żerowanie. Jest mu za ciepło, a przecież liczą się także chłodolubne wymagania ikry i wycieru.

Więcej o…
W krainie brzany nie ma już lipieni, rzadsza staje się brzanka. Przewodnictwo gatunkowe przejmuje teraz silna ryba karpiowata – brzana. Ze starego natomiast kompletu pozostały stada świnek, nie brakuje kleni i jelców. Do charakterystycznych dla krainy zjawisk należy częsta już obecność nierozdzielnej pary – bolenia i uklei. Ta ostatnia, raczej nieczęsta w krainie lipienia, zwiększa teraz wybitnie szeregi drobiazgu, pośród którego dostrzegamy znajomą z górnego piętra – piekielnicę, przy dnie liczne stada kiełbi oraz zastępczynię śliza – kozę. Gdzieś w połowie krainy jawi się już regularnie jaź, ale jeszcze przed nim zauważmy liczną, bo wreszcie znajdującą odpowiednie warunki rozwojowe – płotkę. Za nią cieniem postępuje szczupak. Poza boleniami i szczupakami zjawiają się drapieżne okonie, stają się coraz liczniejsze sumy i węgorze. Rzekę krainy brzany zaliczamy już -do nizinnych, czego widomym znakiem jest fakt , że zamarza w surowe zimy. Trudniej dostrzec inną cechę wyróżniającą – dużą różnicę notowanych w ciągu roku temperatur , przekraczającą w zwykłe lata 20°C. Z tego m.in. powodu zmniejsza się okresowo ilość tlenu w wodzie, co daje szanse gatunkom nowym, wymienionym w średniej grupie tlenowych wymagań ; dyskryminuje natomiast gatunki o wysokich wymaganiach.

Zobacz także:

YOU MIGHT ALSO LIKE